X
تبلیغات
نماشا
رایتل

تدبیر

اموزشی ، پرورشی ، اچتماعی

خداحافظی از همکاران کویته پاکستان

بسم الله الرحمن الرحیم

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست   ، هر کسی نغمه ی خود خواند واز صحنه رود،  صحنه پیوسته بجاست،   خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.

 دوستان وهمکاران محترم، دانش آموزان معزز واولیاءارجمند مدارس ج ا ایران در کویته پاکستان            سلام علیکم

نمی دانم چگونه آغاز کنم و پایانی را خبر دهم. سالهای زیادی است که در خدمتتان بوده ام.

حال که پس از 4سال توفیق خدمت در شهر کویته ودربین شما عزیزان باید راهی ایران اسلامی گردم، ضمن سجده شکر به درگاه الهی،خواستم از همه ی الطاف ومهربانی های شما بزرگواران تشکر نموده، ازشما خداحافظی کنم وطلب حلالیت نمایم.

خدا می داند که آنچه از تک تک شما دانش آموزان معزز، همکاران ودوستان بزرگوارواولیاء محترم دریافت کرده ام آنقدر زیاد، زیبا و با ارزش است  که به هیچ وجه نمی توان آنرا با چیزی مقایسه کنم، از آن جهت  که در مقابل آن نتوانسته ام چیزی به شما عرضه نمایم.

رفتار همراه با محبت شما  ، کلمات پرمهر، لبخندهای واقعی و دوستانه، حمایت های همه جانبه، همکاریهای بی دریغ ، اینها را چگونه می توان جبران و یا قدردانی کرد.

امیدوارم خاطرات بد این سالها ،  کاستی ها و تقصیرهای مرا ببخشایید و فراموش کنید و در عوض چهره ای را بخاطر بسپارید که همیشه همه شما را دوست داشته و به دوستیتان افتخار می کند و به  دعای خیرتان نیازمند است.
برای همگی آرزوی سلامتی و توفیق روز افزون دارم و امیدوارم در تمامی مراحل زندگی و کار موفق و سر بلند باشید.

از این که موفق به خداحافظی حضوری از بعضی همکاران نگردیدم عذرخواهی می کنم، به امید دیداردرایران.

برادر کوچک شما کرامت کاظمی

مدیر مدرسه ج ا ایران در کویته پاکستان

22/06/91

تاریخ ارسال: چهارشنبه 22 شهریور‌ماه سال 1391 ساعت 12:13 ب.ظ | نویسنده: کرامت کاظمی | چاپ مطلب
نظرات (1)
دوشنبه 27 شهریور‌ماه سال 1391 01:36 ق.ظ
غ.ر [ ] لینک نظر
سلام .
روزی که آمدیم از ته دل ناراحت و روزی که برگشتیم از ته دل ناراحت!!!
روزی که آمدیم ناراحت که چرا به اینجا ؟ و روزی که برگشتیم ناراحت که چرا باید از اینجا برویم ؟ کویته را ترک کردیم با همه ی انسانهای مخلص و بی ادعایش . با محمدجلیل ها و مصطفی محمدی هایش و امید به بازگشت .انشا الله
بزرگوار عزیز ،،،
به خدا سوگند که بهترین روزگارم را در کنار آرامبخشت سپری کردم ، بخدا سوگند که خام بودم و در کنارت پخته شدم . و به آن روزها مفتخرم . بقای پرنشاطتت را در کنار خانواده ی باصفایت آرزومندم .
شاگرد کوچکت : غفار رنجبر
پاسخ:
باسلام وعرض ادب خدمت برادر ودوست بزرگوار
یکی ازبرکات ماموریت همنشینی ومانوس شدن بابزرگوارانی چون شما وخانواده محترم می باشد.
ناملایمات وناامنی های کویته رابا نگاه معنوی به کار وخوبی ها ،مهربانی ها وصداقت های موجود در چهره ی معصوم دانش آموزان وهمکاران وهمدلی وهمراهی خانواده های مامورین قابل تحمل بود وصد البته لطف خدا ،درغیر اینصورت، بادید مادی صرف، حضور غیر قابل توجیه وغیر قابل تحمل.
باتشکر از لطف جنابعالی انشااله باعزت وسربلند باشی.
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد